Superpolisa – dokonaj najlepszego wyboru

Superpolisa to jedna z wielu porównywarek ubezpieczeń, jakie działają na polskim rynku. Zajmujemy się sprzedażą produktów przeszło 30 największych, działających w Polsce ubezpieczycieli. Oferta polis dostępna jest zarówno poprzez internetową porównywarkę oraz telefonicznie w Call Center, jak również u agentów ubezpieczeniowych.

superpolisa

Technologia

Pracę nad systemem Superpolisa, stworzonym przez Grupę MAK, poprzedziły wieloletnie przygotowania i testy różnych rozwiązań informatycznych. Jednym z ważniejszych elementów jest bliska współpraca ze wszystkimi głównymi graczami na rynku ubezpieczeniowym, bez których projekt nie miałby szans powodzenia. Tak powstała platforma Superpolisa, której rdzeniem jest rozbudowany system informatyczny, który jest zintegrowany z systemami informatycznymi towarzystw ubezpieczeniowych, systemami bazodanowymi oraz systemem Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego.  Te nowoczesne rozwiązania informatyczne, pozwalające w bezpieczny i szybki sposób przeprowadzić kalkulację i zakup wielu produktów ubezpieczeniowych, które znajdują się w ofercie towarzystw – wyróżniają system Superpolisa pośród innych porównywarek.

Oferowane ubezpieczenia

Aktualnie porównywarka ubezpieczeń Superpolisa pozwala porównać i zakupić ubezpieczenia komunikacyjne OC i AC, jak również inne ubezpieczenia komunikacyjne. Nie zabrakło tu także Assistance, ubezpieczenie od następstwa nieszczęśliwych wypadków – NNW, czy ubezpieczenia szyb lub opon.

Ponadto dzięki Superpolisie można porównać oferty ubezpieczenia majątkowego, w tym mieszkań i domów, do których można dołączyć assistance domowy – polegające na wsparciu specjalistów (hydraulików, stolarzy czy ślusarzy) w przypadku powstałych w mieszkaniu awarii. Pomoc może również obejmować np. zakwaterowanie w hotelu, gdy miejsce zamieszkania zostanie zniszczone, organizację opieki nad dziećmi w czasie pobytu ubezpieczonego w szpitalu, interwencję i opiekę medyczną itp. Kolejnym elementem o jaki można wzbogacić zakres ubezpieczenia majątkowego jest ochrona OC w życiu prywatnym. Jest to ochrona finansowa związana z odpowiedzialnością ubezpieczonej osoby za wszelkie szkody, które wyrządzi osobom trzecim.

Ubezpieczenie dla turystów z Superpolisą

Wreszcie korzystając z systemu Superpolisa klient może wybrać optymalną ofertę Ubezpieczenia turystycznego gwarantującego kompleksową ochronę dla osób udających się za granicę w celach wypoczynkowych, turystycznych, edukacyjnych oraz biznesowych. Podstawowym celem polisy turystycznej jest zapewnienie pomocy medycznej, organizacyjnej i finansowej po wypadku w obcym kraju. Dodatkowo polisa turystyczna może zawierać ochronę OC w życiu prywatnym, ubezpieczenie NNW, ochronę bagażu i sprzętu sportowego, Assistance, jak również pokrycie kosztów prowadzonych akcji ratowniczych i poszukiwawczych.

Dzięki Superpolisie zarówno klienci indywidualni jak i agenci ubezpieczeniowi otrzymują możliwość porównania oraz świadomego wyboru najlepszego dostępnego produktu ubezpieczeniowego. Dzięki porównywarce ubezpieczeń systemu Superpolisa proces tworzenia oferty oraz wystawiania polisy został wielokrotnie skrócony.

Skok Piast – przejęty przez Millennium

Kasa SKOK Piast powstała na początku lat 90. Po kilku latach kasy z okolic Tychów, Gliwic i Elbląga podjęły decyzję o połączeniu sił i środków, tworząc rozległą sieć z ponad 40 oddziałami (głównie na Górnym i Dolnym Śląsku) oraz blisko 100 tys. klientów. Jednak wzrost wskaźników przeterminowań portfela pożyczek doprowadził do wystąpienia problemów z płynnością finansową części SKOK-ów. Od 2011 r. rozpoczęto próby naprawy sytuacji w SKOK-ach – jednak dla wielu, w tym dla SKOK Piast, było już za późno.

 

Próby naprawy SKOK Piast

W 2013 roku decyzją Komisji Nadzoru Finansowego 44 z 55 istniejących kas, wśród nich SKOK Piast, zostało zobowiązanych do podjęcia działań naprawczych. Niewiele to dało i w połowie 2017 r. KNF ustanowiła w SKOK Piast zarządcę komisarycznego, który sporządził informację finansową według stanu na dzień poprzedzający jego ustanowienie i poddał ją badaniu przez biegłego rewidenta. Okazało się, że aktywa Kasy nie wystarczały na pokrycie jej zobowiązań, co oznaczało niewypłacalność Kasy. Udzielona przez Krajową Spółdzielczą Kasę Oszczędnościowo-Kredytową pomoc stabilizacyjna dla SKOK Piast okazała się niewystarczająca do przeprowadzenia przez Kasę samodzielnej sanacji.

Porażka SKOK-ów

Rozszerzanie działalności SKOK-ów następowało wraz ze zwiększeniem oferty produktowej. Udzielanie pożyczek na duże kwoty bez odpowiedniej oceny zdolności i wiarygodności kredytowej członków kas, a także zabezpieczenia spłaty, przyczyniły się do jej upadku. W 2018 r. KNF stwierdziła, że żadna spółdzielcza kasa nie posiadała zdolności do bezpiecznego przejęcia SKOK Piast. Jednocześnie Komisja postanowiła o wszczęciu postępowania administracyjnego w celu przejęcia SKOK Piast przez bank krajowy, informując, że do dnia 12 czerwca 2018 r. oczekuje na zgłoszenia banków krajowych zainteresowanych udziałem w procesie restrukturyzacji SKOK Piast.

Na scenę wkracza Bank Millenium

Zainteresowanie przejęciem i restrukturyzacją SKOK-u Piast wyraził Bank Millenium S.A. Ówczesna skala działalności Skoku opiewała jedynie na 0,3% sumy bilansowej Banku, ze stratą Kasy 0,3% wyniku bieżącego Banku. Umożliwiło to przejęcie SKOK Piast w sposób zapewniający ochronę stabilności rynku finansowego i pełne bezpieczeństwo środków zgromadzonych na rachunkach Kasy i Banku.

 

Bankowy Fundusz Gwarancyjny podaje rękę

W procesie przejęcia SKOK Piast pomogło wsparcie finansowe udzielone przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny. Rozpatrując sprawę przejęcia przez Bank Millenium, KNF – kierując się troską o bezpieczeństwo i stabilność sektora finansowego – wzięła pod uwagę również korzyści dla dotychczasowych członków SKOK PIAST wynikające m.in. z dostępu do szerszej oferty produktowej Banku Millennium SA. Bank Millennium przejął zarząd nad majątkiem SKOKu 17.10.2018 roku, zaś oficjalnie kasę przejął 1.11.2018 roku. Po przejęciu członkowie SKOK Piast stali się klientami Banku Millennium, który zagwarantował pełne bezpieczeństwo środków zdeponowanych w kasie. Bezpieczeństwo depozytów do równowartości 100.000 euro w złotych gwarantuje ponadto Bankowy Fundusz Gwarancyjny.

Rosja gospodarka – najważniejsze informacje

Dominacja sektora państwowego, korupcja, monopole oraz niska jakość zarządzania to największe przeszkody wzrostu inwestycji i wydajności pracy w Rosji wskazane w obszernym raporcie o rosyjskiej gospodarce opracowanej przez agencję Moody’s Investors Service, obok Fitch Ratings i Standard & Poor’s jedną z trzech największych agencji ratingowych na świecie.

Rosja

Za dużo państwa

Analitycy agencji ocenili udział własności państwowej w gospodarce rosyjskiej na 40-50 proc., co zgadza się z oficjalnymi danymi przedstawionymi przez federację. Ponadto sektor państwowy dominuje w tak kluczowych dla Rosji dziedzinach, jak wydobycie surowców energetycznych, finanse, produkcja elektroniki i maszyn, transport i gospodarka komunalna. Tak wysoki udział państwa w gospodarce tworzy nierówne warunki działalności dla biznesu. Jednocześnie analitycy podkreślili niską jakość rosyjskich instytucji państwowych oraz brak skuteczności w walce z korupcją. Łączy się to z brakiem nadrzędności prawa wynikającym z nieefektywnym systemem sądowniczym oraz wpływami rządu w biznesie, szczególnie banki oraz quasi-państwowe wielkie korporacje, takie jak Gazprom, który regularnie uczestniczy w wojnach energetycznych Rosji.

Sektor IT

Podobnie jak w innych krajach Wschodniej i Środkowej Europy, także w Rosji w ostatnich latach szybko rozwija się sektor technologii informatycznych. Jednak również tutaj analitycy Moody’s wskazują na problemy. Wynikają na przykład z wykorzystywania firm zajmujących się bezpieczeństwem cybernetycznym do szpiegostwa cybernetycznego na rzecz Rosji czy przymusowe przekazywanie kontroli nad najlepszymi start-upami ludziom bliskim władzy.

Rosja

Sankcje

Kolejnym realnym zagrożeniem, na które wskazuje agencja ratingowa, które może dodatkowo wyhamować gospodarkę Rosji, są nowe amerykańskie sankcje wynikające z budowy gazociągu Nord Stream 2. Mogą być także reakcją na podejrzenia, iż rosyjskie banki państwowe obsługują nielegalne interesy ludzi z wewnętrznego kręgu prezydenta Putina. Agencja Moody’s zapowiedziała obniżenie ratingu Rosji w wypadku, gdy sankcje wprowadzone przez USA pogorszą wskaźniki finansów publicznych.

Odpływ kapitału

Według agencji największym zewnętrznym zagrożeniem dla rosyjskiej gospodarki jest odpływ kapitału z rynku, trwającego nieprzerwanie od 12 lat. Kapitał wyprzedawany jest przez inwestorów zagranicznych, ale też rosyjskich. Ponadto agencja ostrzega przed zbliżającą się zmianą reżimu. Analitycy wskazują, że Władimir Putin ostatecznie przestanie być prezydentem w 2024 r. A skoro dominował politykę Rosji przez 20 lat, to oddanie władzy nowemu kierownictwu zapewne nie obejdzie się bez problemów.

Kryzys demograficzny

Ponadto, choć te dane nie pochodzą z raportu Moody’s, Rosja cierpi na kryzys demograficzny. Najnowsze dane przedstawione przez Rosstat nie pozostawiają złudzeń: tylko w pierwszym półroczu 2019 r liczba zawodowo aktywnych Rosjan zmniejszyła się o milion osób. W ciągu 2018 r liczba zatrudnionych w gospodarce Rosji zmniejszyła się o 728 tys. osób. W tym samym czasie liczba budżetowych urzędników wzrosła do rekordowych 5 milionów.

Rolnictwo

Rolnictwo Rosji, choć zapóźnione z początkiem XXI w. zaczęło wykazywać znaki poprawy dzięki modernizacji procesów. Jednak restrukturyzacja państwowych farm postępuje opornie. W 2016 roku eksport produktów rolnych wyprzedził handel bronią, plasując się na 3. miejscu po ropie i gazie naturalnym.

Rejestr Dłużników Niewypłacalnych – co to jest

Rejestr Dłużników Niewypłacalnych to scentralizowana, informatyczna baza danych. Została utworzona w ramach Krajowego Rejestru Sądowego na podstawie przepisów ustawy z dn. 20.08.1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym. Zawiera dane o podmiotach, które nie regulują swoich zobowiązań. Znając dane identyfikacyjne potencjalnego kontrahenta można w wydziale gospodarczym KRS dowolnego sądu rejonowego uzyskać informacje czy i pod jakimi numerami RDN jest wpisany dłużnik.

rejestr dłużników niewypłacalnych

Kto trafia do Rejestru Dłużników Niewypłacalnych

Do Rejestru Dłużników Niewypłacalnych sąd z urzędu wpisuje:

  • osoby fizyczne: prowadzące działalność gospodarczą, jeżeli ogłoszono ich upadłość lub jeżeli wniosek o ogłoszenie upadłości został prawomocnie oddalony, ponieważ majątek dłużnika nie wystarcza na pokrycie kosztów postępowania; jak również takie, którym umorzono prowadzoną przeciw nim egzekucję, gdyż z egzekucji nie uzyska się kwoty wyższej od kosztów egzekucyjnych; na wniosek ZUS osoby fizyczne, które w terminie 30 dni od daty wezwania do spełnienia świadczenia nie uregulowały stwierdzonej tytułem wykonawczym należności;
  • wspólników ponoszących odpowiedzialność za zobowiązania spółki całym swoim majątkiem, jeżeli ogłoszono upadłość spółki lub jeżeli wniosek o ogłoszenie jej upadłości został prawomocnie oddalony, ponieważ majątek dłużnika nie wystarcza na pokrycie kosztów postępowania;
  • dłużników, którzy zostali zobowiązani do wyjawienia majątku;
  • osoby, które przez sąd upadłościowy zostały pozbawione prawa prowadzenia działalności gospodarczej na własny rachunek oraz pełnienia funkcji członka rady nadzorczej, reprezentanta lub pełnomocnika w spółce handlowej, przedsiębiorstwie państwowym, spółdzielni, fundacji lub stowarzyszeniu;
  • dłużników alimentacyjnych, u których powstała zaległość na okres dłuższy niż 6 miesięcy.

Jak zniknąć z Rejestru Dłużników Niewypłacalnych

Warto zauważyć, że spłata długu wobec wierzyciela nie jest podstawą do wykreślenia wpisu. Wpisy dokonane w Rejestrze Dłużników Niewypłacalnych podlegają automatycznemu wykreśleniu po upływie 10 lat od dnia dokonania wpisu. Sąd rejestrowy wykreśla również wpisy w rejestrze na wniosek osoby wpisanej do rejestru dłużników niewypłacalnych, gdy tytuł wykonawczy, który stanowił podstawę wpisu, został prawomocnym orzeczeniem sądu pozbawiony wykonalności.

Zlikwidowany Rejestr nadal działa

Na początku 2018n r podjęto decyzję o likwidacji Rejestru Dłużników Niewypłacalnych z dniem 1 lutego 2019 r. i zastąpieniu go przez Centralny Rejestr Restrukturyzacji i Upadłości. Jednak po ponad 2 latach pracy nad nowym rejestrem Ministerstwo Sprawiedliwości zdecydowało, że w tej formie nie powstanie (na ten projekt wydano ok. 10 mln zł), a samo Ministerstwo ma nową koncepcję, który ma zacząć działać od 1.12.2020 jako Krajowy Rejestr Zadłużonych. Ma zawierać szczegółowe dane o postępowaniach upadłościowych i restrukturyzacjach. Jest to o tyle niezwykła decyzja, że Polska, jak i pozostałe państwa UE zostały zobowiązane do uruchomienia takiego rejestru już 26.06.2018 r. Sama komisja prowadzi prace nad utworzeniem scentralizowanego systemu, który ma łączyć rejestry funkcjonujące w krajach członkowskich.

Psychologia biznesu – jak zrozumieć mechanizmy biznesu

Psychologia biznesu to dziedzina nauki zajmująca się aplikacją teorii psychologii w warunkach biznesowych. Jest dyscypliną stosowaną zarówno w strukturach wewnętrznych biznesu – obejmującą pracowników, kadrę zarządzającą czy akcjonariuszy firmy, jak również dotyczącą relacji z producentami i klientami.

psychologia biznesu

Czym zajmuje się Psychologia Biznesu

Psychologia biznesu bada zachowania, emocje i postawy ludzi w środowisku biznesowym. Wnioski i hipotezy formułowane w trakcie badań są wykorzystywane w celu zwiększenia efektywności pracowników i konkurencyjności firm na rynku. W ten sposób dąży się do usprawnienia funkcjonowania firm przez wpływanie na wydajność i satysfakcję pracowników, badanie warunków i atmosfery pracy, zwiększanie efektywności kadry zarządzającej oraz wykorzystanie potencjału marki poprzez reklamę.

Do czego służy Psychologia Biznesu

Najważniejsze obszary zainteresowania psychologii biznesu to mechanizmy przywódcze, procesy zachodzące w grupach oraz kultura organizacji i sposoby motywowania pracowników. Istotne jest także zwiększenie poziomu ich satysfakcji, metody usprawniania komunikacji w firmach, jak również skuteczne zarządzanie zasobami ludzkimi i obsługą klienta. Założenia psychologii biznesu są wykorzystywane w celu zmaksymalizowania potencjału danej gałęzi biznesu i pracowników, przy zachowaniu odpowiedniego poziomu satysfakcji z wykonywanej pracy.

psychologia biznesu

Odrobina historii psychologii biznesu

Psychologia pracy i organizacji, z której później wyłoniła się psychologia biznesu, jako dziedzina psychologii stosowanej powstała podczas I Wojny Światowej, na potrzeby efektywnej selekcji żołnierzy przydzielanych do posterunków. Psychologia pracy i organizacji, a wraz z nią psychologia biznesu, zdobyła większy rozgłos i popularność po II Wojnie światowej, wraz z pracami takich badaczy jak Kurt Lewin i Muzafer Sherif. Pionierem w dziedzinie psychologii biznesu był jednak Herbert Simon, który w 1978 r. zdobył Nagrodę Nobla. Zajmował się teorią zarządzania, podejmowaniem decyzji oraz psychologią organizacji. W roku 2002 kolejnego Nobla za prace związane z psychologią biznesu otrzymał zajmujący się teorią ryzyka, podejmowaniem decyzji oraz heurystyk poznawczych Daniel Kahneman. Uważa się go za jednego z twórców ekonomii behawioralnej.

Psychologia biznesu w praktyce

Psychologowie biznesu pracują zazwyczaj jako zewnętrzni konsultanci zatrudniani w celu poprawy wydajności firmy. Współpracują często z działami zarządzającymi zasobami ludzkimi tworząc szkolenia i systemy doboru pracowników. Bywa, że współtworzą strategię marketingową. Założenia psychologii biznesu są wykorzystywane do badań nad globalnymi zachowaniami zarówno społeczeństwa, takimi jak zachowania finansowe czy podejmowanie ryzyka, samych procesów ekonomicznych, a także w centrach badań rynkowych, firmach doradczych, bankach, organizacjach, czy nawet w kancelariach adwokackich podczas opracowywania różnego rodzaju ekspertyz. Jako kierunek studiów psychologia biznesu jest kierunkiem oferowanym na wielu uczelniach w USA i Wielkiej Brytanii. W Polsce można ją studiować na kilku uczelniach, m.in. SWPS, na Wyższej Szkole Bankowej czy na Akademii Leona Koźmińskiego.

Prohibicja w USA – najważniejsze informacje

Prohibicja w USA ilustruje, jak w nawet wzorcowej demokracji populizm połączony z religijną zawziętością może prowadzić do sformułowania praw, które choć zdają się być zgodne z „prawem naturalnym” i „moralnie słuszne” – będąc w sprzeczności z wolnością jednostki stają się źródłem bogactwa i władzy dla świata przestępczego.

prohibicja w usa

Szlachetny Eksperyment

„Szlachetny Eksperyment”, czyli wprowadzony w 1919 r zakaz produkcji, przewożenia i sprzedaży alkoholu, jest przykładem prawa, które – choć może w głowach polityków wyglądało nieźle – przyniosło znacznie więcej szkody niż pożytku. Po wprowadzeniu prohibicji w USA ilość spożywanego alkoholu zmalała, jednak prohibicja była motorem napędowym świata przestępczego i doprowadziła do rozkwitu czarnego rynku. Punktem zwrotnym była Masakra w Dniu Świętego Walentego w 1929 roku, w czasie której zabójcy gangu Ala Capone zamordowali sześciu członków konkurencyjnej organizacji. Podczas Wielkiego Kryzysu prohibicja w USA straciła poparcie i w 1933 r. ostatecznie poprawka wprowadzająca ją do Konstytucji USA została w całości usunięta.

prohibicja w usa

Początki prohibicji w USA

Prohibicja w USA nie była pomysłem nowym – już w 1657 Sąd Generalny Massachusetts zabronił sprzedaży mocnych alkoholi. Społeczeństwo amerykańskie, w znacznej mierze protestanckie i baptystyczne ,pod wieloma względami było (i nadal jest) bardziej pruderyjne od Europejskiego. Wystarczy poszukać w Internecie najdziwniejszych praw dotyczących życia erotycznego, by się o tym przekonać. Dotyczyło to także pijaństwa, które „było potępiane i karane, lecz wyłącznie jako nadużycie daru danego przez Boga. Picie samo w sobie nie było uważane za karygodne.” Piewcami zakazów byli przede wszystkim protestanci, którzy uważali, że lokale, w których sprzedaje się alkohol, są siedliskiem wszelkiego zła i rozpusty. Ruch na rzecz prohibicji zaczął działać w połowie XIX wieku. W 1869 r. powstała Partia Prohibicji, a w 1873 r. Chrześcijański Związek Kobiet na Rzecz Wstrzemięźliwości. Po długich bojach parlamentarnych i mimo weta prezydenta Wilsona, w 1919 roku ratyfikowana została 18. Poprawka do Konstytucji, która zakazywała produkcji, przechowywania i przewożenia alkoholu. Na mocy ustawy Volsteada, prohibicja w USA zaczęła obowiązywać 17 stycznia 1920 roku.

Porażka prohibicji w USA

Symbolem czasów prohibicji został bezwzględny Al Capone, twórca najpotężniejszej mafii w USA. Już w kilka miesięcy po podpisaniu poprawki Al Capone pojawił się w Chicago i wkrótce zdominował nielegalny rynek obrotu alkoholem. Gorzelnie zaopatrujące gangsterów rosły – jak przystało na gorzelnie – jak na drożdżach. Przemyt kwitł, bowiem policji najczęściej nie udawało się wykryć owego wewnętrznego przemytu. Zresztą, opłaceni przez mafiosów funkcjonariusze nie byli zainteresowani szczegółowymi poszukiwaniami. W wielkich miastach mnożyły się nielegalne bary, najczęściej połączone z hazardem i prostytucją. A ogromne zyski czerpała z tego wszystkiego mafia.

Koniec prohibicji w USA

Wielki Kryzys był początkiem końca prohibicji w USA. W dniu 22 marca 1933 roku prezydent Franklin Roosevelt podpisał poprawkę do ustawy Volsteada, pozwalającą na produkcję i sprzedaż niektórych rodzajów napojów alkoholowych. 5 grudnia 1933 ratyfikowano 21. poprawkę do Konstytucji Stanów Zjednoczonych, która znosiła wprowadzającą prohibicję 18. poprawkę.

Oświadczenie majątkowe posłów – ile zarabiają liderzy

Bycie posłem to powołanie? Czy ciąg do przysłowiowego koryta? Jak określić, kiedy kończy się jedno, a zaczyna drugie? Z pomocą w odnalezieniu odpowiedzi na to pytanie przychodzą oświadczenia majątkowe posłów wodzów narodu. Wynika z nich, że nie są tam wyłącznie z pobudek ideowych…

oświadczenia majątkowe posłów

 

Ile zarobili liderzy partii w 2018 r.

Zajrzyjmy zatem do kieszeni naszych oświeconych przywódców, by zobaczyć czy aby na pewno urzędują w Sejmie tylko dla naszego dobra, pamiętając przy okazji (i przy następnych wyborach), że uposażenie poselskie oraz wszelkie diety, to wynagrodzenie, które otrzymują od każdego z nas. I to my powinniśmy wymagać, żeby praca, za którą im płacimy, była wykonywana w sposób właściwy.

  • W 2018 roku lider PiS otrzymał 110 898 zł uposażenia poselskiego oraz 30 062 zł diety parlamentarnej. To oznacza miesięczną pensję w wysokości 11 746 zł. Nie przeszkodziło mu to oczywiście w odebraniu 79 tys. 483 zł emerytury (kolejne 6 623 zł, czyli 18 370 zł / miesiąc). Nieźle jak na osobę, która podobno nie posiada konta w banku.
  • Przywódca Platformy Obywatelskiej, Grzegorz Schetyna, otrzymał w 2018 r. 132 676 zł uposażenia, a w ramach diety poselskiej – 29 895 zł. Czyli miesięcznie zarobił 13 547 zł. Ponadto na wynajmie nieruchomości zarobił kolejne 12 000 zł.
  • Z oświadczenia majątkowego posłanki Katarzyny Lubnauer, szefowej Nowoczesnej, wynika, iż otrzymała w 2018 roku 126 731 zł uposażenia poselskiego oraz 29 811 zł diety. To całkiem przyzwoite miesięczne dochody w wysokości 13 045 zł.
  • Przywódca ludowców, Władysław Kosiniak-Kamysz, z tytułu pełnienia funkcji posła otrzymał ponad 110 000 zł uposażenia i prawie 30 000 zł diety. Przeliczając to na miesięczną pensję wychodzi, że lider Polskiego Stronnictwa Ludowego zarabia 11 666 zł.
  • Lider Kukiz’15 Paweł Kukiz jako poseł otrzymał w 2018 roku uposażenie w wysokości 136 618 zł i dietę w wysokości 29 946 zł. Czyli deklarujący wszem i wobec niechęć do finansowania partii z budżetu państwa poseł, miesięcznie z owegoż budżetu zasilał swój portfel skromną sumą 13 880 zł. To wszystko pomimo przychodu z tytułu praw autorskich – Kukiz w 2018 roku zarobił dodatkowe 277 959 zł (23 163 zł na miesiąc).

Poseł, twój pracownik

Jak można zauważyć w oświadczeniach majątkowych posłów reprezentanci narodu są przez ów naród całkiem godnie wynagradzani. Zatem kiedy kolejny raz zobaczysz, drogi suwerenie, pustą salę w trakcie obrad, zastanów się, czy jak sam nie przychodzisz do pracy, to czy Twój pracodawca nie zastanowi się nad obcięciem wynagrodzenia, bądź rozwiązaniem umowy? W końcu sala sejmu to miejsce pracy posła. Za to, że tam jest, że uczestniczy reprezentując Ciebie w tworzeniu prawa pobiera pensję sięgającą kilkunastu tysięcy złotych miesięcznie. To samo dotyczy zbywania naszych dziennikarzy, unikania odpowiedzi na zadawane im przez nas ustami tych dziennikarzy mniej lub bardziej niewygodnych pytań. Ty, suwerenie, płacisz mu za jego pracę, i to Ty masz prawo wiedzieć, co robi Twój pracownik – poseł. Niestety nie mamy możliwości wyrzucenia tych pracowników, którzy nie wywiązują się z umowy, jaką z Tobą zawarli w momencie, gdy oddałeś na nich swój głos. Nie możemy pokazać im drzwi, gdy kpią sobie z Ciebie, szefie. Ale może warto wreszcie zacząć im się przyglądać, i za cztery lata, przy następnych wyborach, wreszcie wyciągnąć konsekwencje?

Orlen serwis – bunty pracowników

Orlen Serwis to największa spółka w grupie kapitałowej Orlen, zatrudniająca około 1800 osób w Płocku, Włocławku i Trzebini, a także w Czechach i na Litwie. To właśnie pracownicy Orlen Serwis odpowiadają za konserwację i serwis instalacji przemysłowych, obsługę urządzeń i instalacji oraz realizację remontów i innych usług w Rafinerii i Petrochemii w Płocku oraz w Anwilu i Orlenie we Włocławku. Jednak według nich zarobki w Orlen Serwis nie są odpowiednie do specyfiki pracy.

orlen serwis

 

Doświadczenie

Pracownicy ci to doświadczeni inżynierowie automatycy, elektrycy, mechanicy, elektromonterzy, inżynierowie wsparcia produkcji, operatorzy dźwigów i maszyn wirujących, a także informatycy. W 2018 roku PKN ORLEN osiągnął przychody na poziomie 110 mld zł, notując 15% wzrost w stosunku do roku poprzedniego, przy rekordowym poziomie przerobu ropy oraz sprzedaży. Zysk netto wyniósł 5,5 mld zł. Dobrej passy nie odczuli jednak pracownicy spółki zależnej.

Bunt w Orlen Serwis

Jak mówią pracownicy firmy, praca w Orlen Serwis nie jest wynagradzana adekwatnie do odpowiedzialności i ryzyka. Ich zarobki od lat stoją w miejscu – i nie są znacząco wyższe od minimalnego wynagrodzenia. A przecież odgrywają w spółkach kluczową rolę. Bez nich produkcja w Orlenie i Anwilu nie jest możliwa. Pracują w stresie, w warunkach dużego ryzyka i odpowiedzialności, muszą podejmować ważne decyzje, na każdym kroku mając do czynienia z niebezpieczeństwem. Przewodniczący międzyzakładowego związku zawodowego MZZGK PKN Orlen wskazał, że nastroje wśród pracowników dalekie są nawet od umiarkowanego optymizmu, a zaufanie do zarządu spółki jest minimalne.

orlen serwis

 

Negocjacje w Orlen Serwis

Od stycznia władze Orlen i związki zawodowe działające w Orlen Serwis prowadzą negocjacje dotyczące wzrostu płac i spisania Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy. Jak zawsze bywa w takich negocjacjach, rozmowy nie są łatwe, bowiem propozycje pracodawcy są znacznie poniżej oczekiwań pracowników spółki. Mimo zapowiedzi prezesa Orlenu, Daniela Obajtka, który kiedyś obiecywał stopniowe niwelowanie różnic między spółkami grupy kapitałowej a Orlenem, pracownicy koncernu w Płocku zarabiają średnio powyżej 10 tysięcy, a w spółkach zależnych mniej niż 5000 zł.

Fiasko rokowań

Pod koniec marca odbyła się kolejna tura rokowań. Jednak „ze względu na pozostające bez zmian stanowisko pracodawcy, związek podjął decyzję o spisaniu protokołu rozbieżności, by przejść do kolejnej tury rokowań z udziałem mediatora” – podkreślił przewodniczący MZZGK PKN Orlen Bogusław Pietrzak, informując o wynikach rokowań z 27 marca. Jednocześnie prezes zarządu Orlen Serwis, Albert Kołodziejski, poinformował, iż „udało się wypracować satysfakcjonujące warunki uwzględniające zarówno potrzeby załogi, jak i możliwości finansowe spółki, które finalnie zatwierdziło aż 8 organizacji związkowych. Tylko jeden ze związków od początku prezentował nierealne żądania, które mogłyby poważnie zagrozić stabilności naszej firmy”. Postulaty MZZGK PKN Orlen wynosiły łącznie ok. 40 mln zł i zdecydowanie przekraczają możliwości finansowe Orlen Serwis, którego zysk za 2018 rok wyniósł ok. 10 mln zł. Są za to możliwe do spełnienia przez grupę kapitałową Orlen. Jednak firma matka dzięki sprytnemu wydzieleniu spółki córki można próbować ogrywać pracowników. Pytanie tylko jak długo?

Narodowy Fundusz Gwarancyjny – opinie

Kiedy prywatna firma nakleja sobie na czole naklejkę Narodowy może się wydawać, że w jakiś sposób reprezentuje ona jakoś państwo polskie. A tu zaskoczenie, na końcu nazwy… Spółka Akcyjna. Czyli Narodowy Fundusz Gwarancyjny nie jest czymś, za czym stoi państwo polskie, tylko jacyś akcjonariusze. Nalepkę “Narodowy” firma przywłaszczyła sobie, żeby wyglądać poważniej. Czy takie działanie jest uczciwe, każdy powinien ocenić sam.

narodowy fundusz gwarancyjny

Czym jest Narodowy  Fundusz Gwarancyjny

Wróćmy jednak do samego Narodowy Fundusz Gwarancyjny (który dziwnie blisko przypomina nazwą Bankowy Fundusz Gwarancyjny – który, o dziwo, jest instytucją państwową utworzoną na mocy Ustawy, a nie biznesplanu). Czymże jest NFG S.A? Otóż jest to jedna z wielu firm oferujących faktoring – podobnych na rynku jest całkiem sporo (bo i też nasz rynek takich firm niestety potrzebuje, ale o tym za moment). W rankingu firm faktoringowych strony firmowakasa.pl zajęła 4. miejsce po Monevia, ING Finansowanie faktur oraz SMEO.

Co to jest faktoring

Niestety polski rynek nadal ma wiele cech drapieżnego i byle jakiego kapitalizmu, w którym kontrahenci rozliczają się ze sobą jak w Meksyku – mañana dominuje, i to ta oznaczająca bardziej kiedyś, niż jutro. A małe i średnie przedsiębiorstwa są najbardziej narażone na utratę płynności finansowej, bowiem zdarza się, że jedna nieuregulowana w terminie faktura może spowodować zator prowadzący do bankructwa. Rozwiązaniem jest faktoring, który pozwala na szybki dostęp do gotówki zamrożonej w wystawionych fakturach. Faktoring bowiem, to po prostu wykupywanie przez firmę faktoringową nieprzeterminowanych, bieżących wierzytelności klientów należnych im od kontrahentów z tytułu dostaw i usług. Przedsiębiorstwa korzystające z faktoringu szybciej otrzymuje środki finansowe wynikające z zawartej transakcji sprzedaży, ponieważ faktor przekazuje im w formie zaliczki wcześniej ustalony procent wierzytelności. Ponadto faktoring umożliwia podmiotom gospodarczym ograniczyć ryzyko niewypłacalności kontrahenta (ryzyko to podejmuje firma faktoringowa).

narodowy fundusz gwarancyjny

Opinie o Narodowym Funduszu Gwarancyjnym

Trudno jest znaleźć niezależne opinie o Narodowym Funduszu Gwarancyjnym S.A. sformułowane przez klientów. Być może wynika to z faktu, że firma nie działa na rynku zbyt długo. Firma otrzymała wyróżnienie Gazety Finansowej – Najlepszy Produkt MSP w 2018 r. oraz Order Finansowy 2017 przyznany przez Home & Market, który docenił usługę za odpowiedź na potrzeby finansowe małych i średnich przedsiębiorstw. Jak wcześniej wspomniałem w rankingu firm faktoringowych strony firmowakasa.pl, który tworzony jest przez specjalistów od produktów finansowych oraz przedsiębiorców, zajęła 4. miejsce. Jednocześnie nie załapała się do rankingu firm faktoringowych strony rankingfirmfaktoringowych.pl, opracowywanym przez Dragon Finance – niezależną ogólnopolską instytucją analityczną i konsultingową powołaną w celu świadczenia usług doradczych z zakresu rozwiązań faktoringowych dla sektora MSP i korporacji. Reasumując, jest to jedna z wielu firm oferujących usługi faktoringowe, więc zanim skorzystasz z usług którejś z nich porównaj dokładnie oferty.

Mieszkania komunalne – dlaczego warto zainteresować się tematem

Polskie samorządy utrzymują ponad milion mieszkań komunalnych, zlokalizowanych w różnych typach budynków. Niektóre znajdują się w starych czynszowych kamienicach, inne w budowanych w ostatnich latach blokach komunalnych. Razem stanowią 8 proc. zasobów mieszkaniowych w Polsce. Najwięcej mieszkań komunalnych znajduje się na Śląsku i we Wrocławiu.

mieszkania komunalne

Mieszkanie komunalne jako forma pomocy społecznej

Mieszkanie komunalne to własność gminna, a przyznanie lokalu jest specyficzną formą pomocy społecznej. Dlatego też, mając na uwadze lokalne warunki, każda gmina samodzielnie określa kryteria przyznawania mieszkań komunalnych. Kryteria dotyczą przede wszystkim maksymalnego dochodu gospodarstwa domowego. Poza tym regulują m.in. pierwszeństwo w przyznaniu mieszkania komunalnego, tryb rozpatrywania i załatwiania wniosków o mieszkanie komunalne.

Zasady przydzielania mieszkań komunalnych

Najważniejszym warunkiem stawianym przez gminy jest wykazanie dochodu, który z jednej strony gwarantuje, że opłacimy czynsz, ale jednocześnie nie daje najemcy możliwości zakupu mieszkania na rynku prywatnym (jeżeli nie stać nas na lokal komunalny możemy jeszcze starać się o lokal socjalny). Dodatkowo nie możemy posiadać praw do innej nieruchomości mieszkalnej. Inne kryteria, które mogą pojawiać się w gminnych uchwałach, dotyczą m. in. minimalnego czasu przez jaki musimy na terenie gminy mieszkać lub pracować przed wystąpieniem o mieszkanie komunalne.

mieszkania komunalne

Status lokatora komunalnego

Mieszkania komunalne są przydzielane przez gminę. Gdy trafimy na szczyt kolejki najczęściej zostaną nam zaprezentowane maksymalnie trzy oferty. Jeśli w trakcie oczekiwania przestaniemy spełniać kryteria lub trzykrotnie odmówimy przyjęcia zaproponowanego nam lokalu, zostaniemy skreśleni z listy oczekujących. Gdy natomiast przyjmiemy propozycję stajemy się lokatorem komunalnym, a to oznacza ochronę naszej sytuacji mieszkaniowej. Posiadając status lokatora, nie możemy zostać bez dachu nad głową. W przypadku, gdy kamienica zostanie sprzedana osobie prywatnej lub zajdzie konieczność jej remontu lub wyburzenia, samorząd ma obowiązek znaleźć lokatorom mieszkania zastępcze. Jednocześnie mieszkanie komunalne pozostaje własnością gminy, dlatego na wszelkie zmiany w nim trzeba uzyskać zgodę administracji. Niektóre gminy oferują również programy, w ramach których najemca może zostać na określony czas zwolniony z czynszu w zamian za przeprowadzenie remontu zniszczonego mieszkania.

Wykup mieszkania komunalnego

Wiele gmin próbuje ograniczyć zasoby mieszkań komunalnych, zachęcając lokatorów do ich wykupu na własność. Mieszkanie przeznaczone do wykupu musi być we względnie dobrym stanie technicznym, zaś o jego wykup mogą starać się jedynie ci najemcy, którzy nie posiadają żadnych zaległości z tytułu płatności czynszowych. By zwiększyć atrakcyjność wykupu oferowane są bonifikaty. Tu także każda gmina ustala poziom zniżek na wykup mieszkania komunalnego – w Warszawie maksymalnie może ona wynieść 70%., a we Wrocławiu nawet 98%. Są także miasta, które nie udzielają bonifikat.

To właśnie bonifikaty stały się powodem, dla którego tak wiele osób postanowiło wykupić mieszkania komunalne. To najlepszy sposób by niewielkim kosztem nabyć na własność lokal, a przecież inwestycja w nieruchomość od zawsze była bardziej opłacalna niż lokata.